E40 door Ukraine en Polen

De E40: legendarische weg in Belgie, al is het maar van de files die er elke dag op staan.
De E40 loopt van Calais (F) helemaal tot Ridder in Kazachstan. Met zijn totale lengte van meer dan 8000 km is hij de langste van de Europese wegen. Hij loopt door Frankrijk, België, Duitsland, Polen, Oekraïne, Rusland, Kazachstan en Oezbekistan.
Wij reden 'm nu van Kiev in Ukraine (UA) tot Katowice in Polen.

Wat je je daar bij moet voorstellen? Kijk alvast maar eens naar de foto's hierlangs.
Vanaf Kiev is het de drukste weg in UA, en zit dus gelijk bij ons overvol. En is daarbij nog eens kapot gereden ook.
Op de ring rond Kiev is het al feest, 3 rijbanen in elke richting, geen vluchtstroken, en elk huis of parking heeft zijn eigen op/afrit. Rond het spitsuur wordt hij trouwens vanzelf een 5- of 6- vaks weg in elke richting, afhankelijk van de drukte en humeur van de chauffeurs. Nog nooit gezien, de middenstreep dient enkel om, euh, de midden aan te geven, maar helemaal niet om chauffeurs op hun rijvak te houden.
Als het aan gene kant drukker is, dan spookrijden ze vrolijk met 2 auto's naast elkaar over "onze" rustigere kant, elke vluchtheuvel of wat dan ook negerend. Beetje opletten dus, vooral omdat ze ook nog eens onze truck willen bekijken, en al eens op de rem willen gaan ervoor.

Dan was het in Wit-Rusland (of Belarus - BY) toch iets bedaarder en rustiger. Maar daar was dan ook geen E40.
Ook de wegen in By zijn in betere staat, juist gelijk de voertuigen, de huizen, en eigenlijk ook de mensen.
Maar hier zijn dan wel alleen de hoofdwegen geasfalteerd, als je een afslag neemt naar een dorp moet je soms 15 - 20km over een zandweg. Heb je alvast een idee hoe de dorpjes eruit zien.
Wel veel minder armoede, alles iets beter geregeld. Alleen ook iets meer controle's, en... slechtere wc's: vlgs Magda -20 op een schaal van 1 tot 10!

In UA vind je bvb wel veel verkopers langs de weg, van koffieverkopers op ring (gewoon stoppen op de rechtse rijstrook voor een kop Nescafé bij een vouwtafeltje) tot vooral veel oude vrouwtjes met 3 lagen jassen, die de ganse dag langs de weg staan met een emmertje appels, uien of sokken.
Ook de huizen in UA zien er op plaatsen erbarmelijk uit, je ziet alleen aan de drogende waslijnen en schouwrook dat ze bewoond zijn.

De andere weggebruikers hier is een allegaartje van:
- Russische camions/bussen (merk: ZIL, rijden op methaangas, en ruiken dus naar euhm, koeienstal), waar het hele land mee bevoorraad wordt. Max snelheid 50km/u.
- modernere oude auto’s en trucks die ooit in West-Europa reden: de belettering staat er nog half op. Zo is het wel raar wanneer je plots een oude, scheefhangende oplegger van Essers of Nijs ziet rondrijden, gevolgd door een kleinere vrachtwagen van ‘het ijsboerke’.
- De obligatoire Lada’s, UAZ, Trabbant en niet te vergeten de Volga in alle mogelijke uitvoeringen
- En daar tussen door nieuwe Mercedessen, BMW’s en Porsche Cayennes, die de verkeersregels blijkbaar niet hoeven te volgen.
Wij hebben op die paar dagen in UA geen enkele buitenlander gezien, zelfs geen NL of D. Wel andere oostblokkers natuurlijk.

De E40 naar de grens met PL is een 300km lange 2-baans weg, met soms vluchtstroken erlangs. Af en toe zijn er geen witte lijnen, ook niet om de kant van de weg aan te geven. Dan wordt deze weg een X-baans weg…
Inhalen tussen 2 voertuigen door, met nog een paard-en-kar ergens rechts langs de baan is dus mogelijk.
Maar soms is deze weg een “echte” 4-baans snelweg, zonder vluchtstrook, maar met een grasstrook als middenberm. Overstekende- of U-bochten makende autos of camions via deze middenberm kunnen voorkomen.

Deze autosnelwegen zijn een fenomeen op zich:
Fietsen is ook toegestaan op deze autosnelwegen, zelfs in tegengestelde richting op de pechstrook, of erger, de linkse rijbaan.
Elke paar km is er een bushalte in de vorm van een kleurig houten of betonnen hutje. Daar is dan ook een zebrapad op de autobaan geschilderd. Soms staan hier een paar huizen, vaak baancafes annex winkel.
En schrik niet als er langs de kant van de weg een paar koeien klaar staan, samen met de boerin, om de weg over te steken.
Paard en kar, volgeladen met vooral bieten mag er ook op rijden. Levensgevaarlijk wanneer je deze tegenkomt tussen ‘licht en donker’, en in tegengestelde richting. Er is nl. nergens straatverlichting, en deze karren zijn alleen “verlicht” door een rode zakdoek.

Stoppen en een (bewaakte) TIR-parking zoeken is dan al snel noodzaak.
Je kan wel goed en goedkoop eten in zo een truckstop, vooral shaslik (brochetten), op een BBQ buiten gegrild. Kost minder dan 10€/2 pers. Met vodka natuurlijk, 2 collega's aan de andere tafel dronken 3 flessen op de tijd dat wij er aten. En 's morgens een fles bier om de kater te verdrijven, dan met een ADR-vracht de weg op. Tss.
Ook is het opletten voor de straathonden, toen Johnny 's avonds nog gauw een piske ging doen, stond hij oog in oog met een 10- tal grommende stratiers.

En als je je ooit geërgerd hebt op de oude Boudewijnsnelweg met zijn betonplaten, wel, hier is het 100x erger, de volle 300 km UA-E40 is een aaneenschakeling van putten en gaten, met hier en daar wat tarmac er tussen. Halleluja.
Dan kom je in Polen, denk je: beterschap? Jawel, maar alleen zijn ze daar werkelijk overal aan het wegenwerken, onze gemiddelde snelheid was krap 42km/u, nog langzamer dan in UA.

Nog meer is het wennen aan de omgeving: de E40 aan de andere kant vd grens situeert zich in de '50s, deze kant in het volle jaar 2008.
Welkom in West-Europa!