grens Moldavië/Oekraïne

De grensovergang dan.
MD uit gaat vlot, de douanier heeft wel wat problemen met zijn computer, maar na een kleine 45' zijn we weg.
Bij de Oekraïeners duurt het ietsje langer, hier is werkelijk niemand die ooit dit Carnet gezien heeft. Alle koppen worden samengestoken, alle douaniers, 7 man sterk, verzamelen in 1 kantoor om te zien hoe dit probleem op te lossen. Dankzij Valeria gaan we ook hier uitkomen.

Na veel op en af getelefoneer (oa. naar de douanier die ons hielp aan de andere Ukraïnse grens, zo' n 5 maanden geleden!) lukt het stapje voor stapje.
Even dreigt het fout te lopen omdat het ingeven in de computer niet goed lukt, en willen ze er de brui aan geven. Maar omdat Valeria hun telefoontjes en onderlinge gesprekken kan volgen, weten de meisjes ook dit te verhelpen.

Johnny en Jan zitten dan rustig in de truck te wachten, te lezen, te zeveren en onze hele voorraad koekjes en chips op te eten.

Magda en Valeria maken het de douaniers ondertussen knap lastig.

Af en toe komen de mannen kijken of de dames nog niet opgegeten zijn, want buiten staan ondertussen al een aardige hoop lastige camioneurs te wachten op hun beurt.
Van girl-power gesproken!
Uiteindelijk, na 5 u non-stop op en af gepalaver hebben we onze documenten in orde, we schrijven 22u15.

Tegen half 1 's nachts zijn we in Odessa.