Onderweg: het hotelleven

Hotel in, hotel uit: wat was ook al weer ons kamernummer?
Een veelgestelde vraag, en misschien zelfs een ‘luxe’-probleem.

Onze hotels worden altijd voor ons gereserveerd door de locale partners. We vragen of ze rekening houden met het feit dat we een internetverbinding nodig hebben en een ruime parking voor de truck, aangezien deze ietske groter is dan een doorsnee Fiat 126. Daarom liggen de hotels meestal aan de rand vd. stad.

Dikwijls komen we terecht in grote business - hotels, genre Sheraton, met een ster of 3 - 4. Dit zijn verzamelplaatsen van Europa’s best geknipte driedelige maatpakken.
De Samsonite-trolly’s en bijpassende laptoptassen scheuren door de brede gangen, gevolgd door een paar ijverig blinkende schoentjes van Italiaanse topkwaliteit. De grootte van het polshorloge en de dikte van de ‘cravatte’-knoop, bepalen dikwijls de status van de persoon in kwestie.
In de lobby’s van deze hotels wordt meestal gefluisterd, het is een plaats van uiterste discretie. En helaas ook van onpersoonlijkheid. Wij prefereren de kleinere familie hotels.

Maar dan… vallen wij binnen, ook met merk - spullen:
- onze grote rode canvas stuff-bag van The North Face, de groene rugzak van Hagloffs en het zwarte waterdichte koffer van Pelican ploffen neer aan de front-desk.
- meestal ligt hier of daar nog een snel bij elkaar genomen fleeceke, of een paar extra schoenen bovenop
- aan onze voeten zit een paar bergschoenen van Scarpa, ook van Italiaanse makelij en ‘top’ in dit genre.
Wij worden dan aangestaard alsof we met de truck rechtstreeks van Mars komen.

“Ja, we willen graag no-smoking, and yes, a double room, no twin, please!”

Wij installeren ons op de kamer:
- het TV-toestel heet “Mr Cuijpers en Mrs Smolders” welkom en stelt de 7 plaatselijke kanalen voor. Wij leggen hem het zwijgen op, tenzij BVN (verzameling B & NL programma’s) geprogrammeerd is.
- Een raam gaat open, de airco af.
- alle overbodige ‘luxe’dranken wordt verwijderd uit de ijskast, zodat er plaats is voor onze eigen flesjes bier en onze eigen Sigg-fles met witte porto. 11€ voor een flesje bier of cola vinden we een beetje te duur.
- Alle welkomstinfo verdwijnt in de schuif van het bureau, zodat we plaats hebben voor onze 2 laptops, externe harde schijven, administratie, …
- De stopcontacten worden ingepalmd door alle mogelijke batterij-laders: van de video-camera, het fototoestel, de blackberry, de laptops.
- De badkamer wordt aangekleed met onze toilettassen en vuile was. De immerwitte voetmatjes en handdoeken hangen klaar.
- De kleurige bedsprei, assorti met de gordijnen, wordt netjes opgeplooid en aan de kant gelegd. We staan weer eens ontsteld te kijken bij de 2 aparte donsdekens op ons bed.
- Onze rode ‘valies’ staat open binnen handbereik: deze uitladen voor 3 dagen zou teveel van het goede zijn.
Alle hotelkamers hebben nagenoeg dezelfde indeling: badkamer links of rechts bij het binnenkomen, dan de kleerkast. Het bed aan één kant, het bureau-gedeelte met de minibar aan de andere kant. Soms is er een zithoekje.
Het ontbijt wordt altijd geserveerd tijdens de ochtenduren, ttz van half 7 tot 10 u. Dit is meestal een gevarieerd en ruim aanbod van:
- koffie, thee en sapjes
- wit brood (met bijpassende broodrooster), croissantjes, broodjes, grof grijs, meergranenbrood
- boter, jam, allerhande soorten beleg van bij de slager en de kaaswinkel
- warme gerechten: spek, worstjes, alle verschijningsvormen van een ei, tomaat, champignons, verloren brood
- koude groenten: sla, komkommer, ajuin, paprika
- sausjes (voor de liefhebbers is er ook ketchup)
- vers gesneden fruitsla, yoghurtjes in alle kleuren, muesli en cornflakes.
- Elk land serveert nog wat lokale specialiteiten: aardappelgerechten in voormalig Rusland, haring en gerookte zalm in Scandinavië, biefstukken en Poolse worsten in andere landen.
Wij zien dezelfde maatpakken terug. Ze kijken weer naar ons: ook wij zijn ‘dressed’, maar dan in onze Jaga-outfit: een wit polo-shirt of witte sweater met kap en een rode bodywarmer, voorzien van de nodige JEWT logo’s.
Zij ontbijten in het gezelschap van hun laptop en hun ratelende GSM, wij ontbijten samen en overlopen de activiteiten van de komende dag. Onze blackberry zwijgt gelukkig.
Wij doen het rustig aan en nemen alle tijd om onze buik vol te eten, want de ervaring leert ons, dat we ’s middags nauwelijks de tijd hebben om iets in onze mond te stoppen.

Wij beginnen aan onze dagtaak.. Dikwijls komen we pas ’s avonds laat terug, vergezeld van de andere Jaga-mensen, die tijdens de dag neergedaald zijn. Wij drinken, soms tot ergernis van de ober, nog een slaapmutske (of 2) in de bar.

Wanneer we echt te moe zijn en niet meer willen buitenkomen, eten we ‘s avonds wel eens in het restaurant van het hotel, als er dat is tenminste. Vrijwel altijd is dit een teleurstelling, veel te duur en over het algemeen niet lekker.

Na 3 dagen pakken we onze boel in en verhuizen met pak en zak naar de lobby. Soms moeten we de lift delen, maar de mensen twijfelen en beslissen om de volgende lift te nemen, aangezien er geen halve m² plaats overblijft.

Wij checken uit, vragen of de rekening al betaald werd. We terroriseren eerst nog even de draaideuren met onze bagage, dan bollen we het af.

Op naar het volgende land, de volgende stad, het volgende hotel, het volgende forum…

(Foto's van onze hotelkamers vind je rechts onderaan deze blog)